44 -

posted on 28 Mar 2012 21:23 by cezernail

 

เคยคิดนะ
ว่าถ้าเรียนจบไปจะเข้ามหาลัยอะไร
แล้วทำอะไร

แต่ทุกสิ่งมันเปลี่ยนแปลงได้ตลอด
ถ้าความฝันของฉัน กับความจริง อยู่บนเส้นทางแห่งการดิ้นรนซึ่งให้ผลแตกต่างกัน
บนเส้นทางที่ทอดยาวฉันได้ก้าวเดินไป
ทว่าวันหนึ่ง ฉันได้กระโดดออกจากเส้นทางสายนั้น แล้ววิ่งไปบนอีกเส้นทางหนึ่ง
ไม่รู้ว่าที่ทำอยู่มันถูกต้องรึเปล่า หรือนำไปสู่ทุกข์รึเปล่า
แล้วชีวิตคนเราจะเลือกใหม่ได้เสมอรึเปล่า

ในตอนนั้นที่กำลังเดินอยู่ ก้าวย่างของฉันไม่มั่นคงเอาเสียเลย
จะกระโดดไปดีไหม ? หรือจะสับสนแบบนี้ต่อไป แต่มันคงทำได้ไม่นาน
ฉับพลันที่กระโดดข้ามไป ฉันรู้แล้วว่าไม่สามารถจะเลือกใหม่ได้แล้วนะ
เพราะเส้นทางนั้นห่างกันเกินไปแล้ว
สิ่งที่ฉันต้องทำคือวิ่งให้เร็วที่สุด ด้วยเส้นทางที่เลือกแล้ว
เพื่อให้สามารถแซงหน้าทุกคนที่เริ่มวิ่งมาก่อนฉัน ด้วยความพยายามที่ฉันใช้ไป



.
.
.
.
.



ใช่ หลายคนคงรู้ เรากวดวิชาศิลปะมาเยอะมาก นานมาก แพงมาก
แต่ในวันหนึ่ง
เรากลับทิ้งทุกอย่าง เราหันหลังให้งานที่เราทำอยู่
เราหยิบหนังสือสมาร์ทวันขึ้นมาทำ ทำทำทำทำและทำ


ถามว่าเราเสียใจไหมที่เลือกทางนี้
ทุกอย่างมันมีค่าเสียโอกาสทั้งนั้นแหละ


แต่เราคงเสียใจมาก เพราะเราทุ่มเทให้กับการติวเข้าคณะศิลปะมาตลอด
เราเลือกทำการบ้านที่เรียนพิเศษแทนการวาดเวิ่นเว้อ
เราใช้เวลาหมดไปกับมันเยอะมากตลอดม.5 ที่ผ่านมา
เราไม่ได้เล่นคอม ไม่ได้เที่ยวเล่น มัวแต่เรียน ...


ไม่ได้ว่าเราเกลียดการเรียนศิลปะหรอกนะ
เพียงแต่เรารับรู้แล้วว่าการจะทำให้ตัวเองมีจุดยืนในโลกทางนี้น่ะยากเหลือเกิน
จริงอยู่ว่าถ้าไม่พยายามดูก็ไม่รู้
แต่ ... เราไม่อยากจะพยายามแล้ว ...


เรามีความสุขที่ได้วาดรูป ความฝันของเราคือการทำงานด้านนี้
เราชอบที่ได้วาดรูปลงสี ดูภาพซีจีต่างประเทศ
แต่ไม่ได้หมายความว่าเราเรียนคณะอื่นๆแล้วเราจะวาดรูปไม่ได้


บางทีเราอาจไม่ได้เกิดมาเพื่อทำงานด้านศิลปะ
เราไม่เคยได้คะแนนดีในวิชาศิลปะเลยค่ะ


พี่ที่สอนเราคนหนึ่งบอกเราว่า พี่เค้าเป็นคนไม่เก่ง เหมือนกับเรา
แต่พี่เค้าพยายาม พยายามมากกว่าคนอื่น งานของเค้าไม่เคยได้รับคำชม
เค้าได้แต่คำพูดที่วา ขยันดีนะ แต่แล้วความขยันของเค้าก็สำฤทธิ์ผล
แต่ ... เรากลัวเกินกว่าจะก้าวต่อไป



เรารู้ว่าการเอนท์ติด เรียนจบ ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ถ้าเราเดินไปถึงจุดนั้นแล้ว
แล้วเราพบว่าเราไม่มีความสามารถเพียงพอที่เราจะทำอาชีพด้านนี้ล่ะ
เราจะเสียใจยิ่งกว่าตอนนี้มั้ย



เราตัดสินใจเลิกเรียนพิเศษไปแล้วค่ะ
ตอนนี้เราอยู่บ้านอ่านหนังสือ และอ่านหนังสือ เราอยากเอ็นท์ติดตั้งแต่การสอบเดือนหน้าเลย
เรามองเห็นตัวเองบนเส้นทางสายนี้ที่ประสบความสำเร็จ









ขอให้ทุกคนที่มีความฝันอยู่ ไล่ตามมันต่อไปนะคะ
ไม่ว่ายังไงก็ตาม ถ้าคุณพยายามเพียงพอ ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้หรอกค่ะ

เคยได้ยินไหม
"100 คิดฝันสิ่งนี้ มีเพียง 10 คนที่ลงมือทำ และ 1 คนที่ประสบความสำเร็จ"
1ใน90 นั้นได้หลีกทางให้คุณแล้ว


------ ในทางกลับกัน เรากำลังลงแข่งในอีกสนานหนึ่งอยู่ -----------




.... ทุกครั้งที่มาอัพบล๊อกคือเมื่อไรก็ตามที่เรารู้สึก อยากจะบอกอะไรบางอย่างให้ใครรับรู้
และอยากให้ใครสักคนมาคุยกับเรา เพราะในชีวิตจริง มีเพียงสมุดและดินสอที่รับฟัง

เวลาอ่านบล๊อกคนอื่นคือเวลาที่เราอยากรู้ และอยากคุยกับคนอื่นตอบแทนบ้าง

เรายังอยากอัพบล๊อกเรื่อยๆ อ่านบลีอกทุกๆคน แต่ในชีวิตจริงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก

ขอโทษที่ไม่ไปตอบบล๊อกทุกคนมานานมากๆแล้ว และจะยังไม่อ่านไปอีกสักพัก


สัญญานะ พอเอนท์ได้ เราจะกลับมาเปิดเอ็กซ์ทีนทุกวันเหมือนที่เคยทำเมื่อสองปีก่อน
อัพรูปวาดเสื่อมๆของเรา อัพรั่วๆ .... ที่เราไม่ได้วาดมานานมากแล้ว



ช่วย EMS มาทีได้ไหมคะ? อยากคุยด้วยมากจริงๆกับทุกคน